น้ำค้างพร่างพราว|เรื่องราว ฉาว ลับ ฉบับกะปุกลุก

"ถ้าคาดหวังสูง ... โอกาสเจ็บก็สูง"
เพราะยิ่งเรายืนอยู่บนที่สูงมากเท่าไร
หากเราพลาดตกลงมา ... ก็ยิ่งเจ็บหนักมากเท่านั้น

การเจียมเนื้อเจียมตัวและมองในกาลปัจจุบัน
คงช่วยให้การคาดหวังนั้น ... ทุเลาลง
"จาก หวัง 100 ให้เหลือแค่ 50"
เพื่อเป็นการเผือใจไม่ให้เจ็บหนัก

ความรัก...ที่ดำเนินไปทุกวัน ย่อมสร้างความหวังให้ใจเรา
จากความแห้งแล้ง เริ่มกลายเป็นความชุ่มชื้น และฉ่ำหัวใจ
ให้ถวิลหา ... โหยหา ... ความหวังมากขึ้นอยู่เรื่อยๆ
ถ้าไม่มีการควบคุม ... ก็คงเลยเถิด ... ทุ่มเท
และหวังว่ามันต้อง "สมหวัง"
จนลืมคำว่า "ผิดหวัง"
เพราะ "ตั้งความหวัง" กับรักครั้งนี้ ... สูงเกินไป

 

เมื่อสุดท้าย รักลงเอยเช่นไร ...
โชคดีถ้าหวังแล้ว สมใจ
แต่คงโชคร้าย ถ้าหวังนั้น ไม่ได้ดั่งใจ

ร้องไห้ ... เสียใจ ... ฟูมฟาย ... แล้วได้อะไร?
เมื่อหัวใจได้สลายไปแล้ว...
เพราะ "คาดหวังกับมันมากไป"

นั่งฟังเพลง "ถ้าเป็นเมื่อก่อน" ของนิโคล ก็พาลนึกถึงเรื่องของหัวใจในปัจจุบัน

 

"ถ้าเป็นเมื่อก่อน...ที่เราเพิ่งเจอ ฉันคงเห็นเธอ เป็นคนไม่น่าสนใจ" ...  จริงๆ ไม่เคยที่จะสนใจแม้แต่น้อย

"ถ้าเป็นเมื่อก่อน...ฉันคงเฉยใส่ ไม่มีเยื่อใย ไม่มีใจให้เธอ" ... 5555+ คิดแล้วมันตรงจริงๆ

"ก็เธอในวันนั้น ไม่ถูกใจ ไม่ใช่ที่วาดไว้อย่างในฝัน" ... แต่ก่อนสเป็คสูงไปไหนเนี่ย

"ไม่เห็นว่าเธอจะดี ไม่เห็นว่าเราจะเข้ากัน ไม่ตรงใจที่ต้องการ ไม่ใช่เลย"  ... ไม่ใช่ไม่เข้ากันนะ ไม่ค่อยรู้จักกันมากกว่า

 

"ถ้าเป็นเมื่อก่อน...ฉันคงไม่แคร์ ไม่ไปเหลี่ยวแล ไม่เห็นว่าเธอสำคัญ" ... ไม่เคยอยากจะมองหาเธอเลย

"ถ้าเป็นเมื่อก่อน...ต้องมาใกล้กัน ฉันคงต้องการอยากให้เธอหายไป" ... ไม่ถึงกะอยากให้หายไปนะ แค่ไม่สนใจ

"ไม่ใช่ชายในฝัน ในวันนั้น ... แต่อยู่ในใจฉัน ... ในวันนี้" ...  ^^

"ฉันแพ้ที่เธอใจดีและแพ้รักจริงที่เธอมี อยากให้รู้ว่าวันนี้ ... ฉันรักเธอ" ... ข้อนี้ละ ... ตรงสุดๆ

 

"เธอเท่านั้น ที่ทำเพื่อฉันทุกวัน ... แค่เธอเท่านั้น ที่รักและคอยเป็นห่วง ไม่ห่างเลย"  ... T^T

 

==================================

 

บางครั้ง ... คนที่เราไม่เคยคิดว่าจะรู้สึกดีด้วยเลยอาจเป็นคนที่เรารักมากๆในวันหนึ่งก็ได้ ^^

ทุกครั้งที่คนเราไม่สมหวังกับ "ความรัก"

ก็มักจะมองเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างคนสองคน

เป็น "ลบ" เสมอ

"เธอมันแย่" ... "ฉันมันไม่คู่ควรกับเธอ" ... "เราทั้งคู่คบกันมาได้ยังไง"

และพร้อมที่จะสาดโคลนใส่กันอยู่เสมอ

ทั้งคอยคิดหาแต่ข้อเสีย และ แอบไปนินทาว่าร้ายกันอย่างสะใจ!!!

ทั้งหมดทั้งมวล ช่วยซ้ำให้จมปรักอยู่กับความรักที่จำเป็นต้องมองมันว่า "แย่"

และรอคอยแต่จะเสียน้ำตากับเรื่องงี่เง่า เบาปัญญา หาสาระไม่ได้

เพียงเพราะแง่ลบที่เราสร้างขึ้นเอง

แต่!!

ไม่มองมันให้เป็น "บวก" บ้างละ

บางที การบอกลากัน

อาจเป็นจุดเริ่มต้นในเรื่องดีๆ

และเรื่องดีๆที่เกิดขึ้นระหว่างกันและกัน

ควรได้รับการระลึกถึงแทนสิ่งเลวร้ายที่เกิดขึ้น

   ปีที่เท่าไรแล้ว

 

 ดอกกุหลาบยังคงร่วงโรยและเหี่ยวแห้งอยู่ในจิตใจของเธอ

แสงสว่างแม้เพัยงรำไรไม่เคยส่องผ่านต้องกลีบสีแดงซีดแม้แต่น้อย

ปราศจากน้ำสักหยดหล่อเลี้ยงให้กิ่งก้านได้ชูใบสวยงาม

หากแต่หนาม กลับกำเริบ ผุดออกมาแข่งแสยะยิ้มให้กัน

ทั้งต่างพร้อมใจทิ่มแทง หัวใจของเธอบอบช้ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เลือดไหลรินผสมหยาดน้ำตาจนชาชินอยู่เสมอ

เธอคงอยู่โดยหัวใจที่ทรมานจนกว่า ...

"ใคร...จะรับมันไปปักไว้ในกระถางใบใหม่

หมั่นพรวนดิน รดน้ำ และให้แสงแดดอย่างเอาใจ

กุหลาบสีแดงสดคงบานสะพรั่ง อย่างน่าชมจนเพลิดเพลินเบิกบานใจ"

......แต่......

แน่นอน วันนั้นยังอีกไกล เมื่อเธอยังคงวิ่งไล่ตามหาความรักที่ว่าอยู่อย่างนั้น

แม้จะหยุดคอยอยู่บ่อยครั้ง แต่มันนานจนเกินรับไหว

ความรักก็ยังไม่เคยส่งยิ้มกว้่างมาทักทายแค่เพียงสักครั้ง

ดอกกุหลาบเหี่ยวเฉาในใจ และใกล้ตายลงไปเรื่อยๆ

ทั้งยังบาดเจ็บสาหัสจนแรงวิ่งที่มีมันเริ่มหายไป .... หายไป จนแทบไม่หลงเหลือ

และสุดท้าย... เธอคงต้องอยู่อย่างเดียวดาย ด้วยหัวใจที่ เย็นชา

แต่รอคอย.... ความหวัง

.....ความหวังที่ว่า......

กุหลาบคงบานสะพรั่งได้ัสักครา เมื่อรักมาทักทายให้ชื่นฉ่ำ

วันนั้นเธอคงยิ้มและุุสุขใจไปพร้อมกับ ... เขา

Feel : Sad จังเลยอ่า

ทำไมรู้สึกแย่ไม่รู้ตอนนี้

 ปวดหัวก็ปวด

งานก็เยอะ

แล้วยังมาเจอเรื่อง  Bad ๆ อีกอ่า

 

รู้สึกเหมือนอกหักเบาๆ

แบบ...ไม่รู้ดิ

เรียบเรียงประโยค คำพูดไม่ถูกเลย

อกหักแบบยังไม่ได้เ็ป็นแฟนกะคนนั้น

แค่แอบมอง แอบเป็นห่วงเฉยๆ

 แต่ sad แบบไม่เลวร้ายหรอกนะ

 เบาๆ แค่นั้นเอง

 

แต่ทำไมรุ้ึสึกอยากร้องไห้ไม่รุ้

ทำไม